لَوّامَة lawwāmah – “self-accusing”
A Qur'anic Arabic noun from the root ل-و-م that occurs 1 times in the Qur'an. It is word #3,474 in QuranicWords' frequency-ordered curriculum.
- Meaning
- self-accusing
- Type
- Noun (Ism)
- Root
- ل-و-م
- In the Qur'an
- 1 times
- Frequency rank
- #3,474 of 3,833
- Curriculum
- Chapter 10: Rare & Unique Nouns, section 11, lesson 5
Meaning in 8 languages
| English | self-accusing |
|---|---|
| বাংলা | তিরস্কারকারী |
| اردو | ملامت کرنے والا |
| हिन्दी | मलामत करने वाले |
| Bahasa Indonesia | mencela |
| Türkçe | daima kendini kınayan |
| فارسی | ملامت کنندۂ بر بدی |
| Français | blâme beaucoup |
In the Qur'an: Al-Qiyamah 75:2
وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
And I swear by the reproaching soul [to the certainty of resurrection].
আমি আরও শপথ করছি ভর্ৎসনাকারী আত্মার।
اور نہیں ! میں قسم کھاتا ہوں نفس لوامہ کی۔
तथा मैं क़सम खाता हूँ निंदा करने वाली अंतरात्मा की।
dan aku bersumpah dengan jiwa yang amat menyesali (dirinya sendiri).
Kendini kınayan (pişmanlık duyan) nefse yemin ederim (diriltilip hesaba çekileceksiniz).
و به نفس ملامتگر سوگند میخورم.
Mais non!, Je jure par l'âme qui ne cesse de se blâmer.
The complete ayah, with the word highlighted. Translations: Saheeh International, Dr. Abu Bakr Muhammad Zakaria, Dr. Israr Ahmad (Bayan-ul-Quran), Maulana Azizul Haque al-Umari, Indonesian Ministry of Religious Affairs, Muslim Shahin, Hussein Taji Kal Dari, Muhammad Hamidullah.